\documentclass[a4paper,12pt,oneside]{article}
\usepackage{polski}
\usepackage[latin2]{inputenc}
\usepackage[pdftex]{graphicx}
%\usepackage{antpolt}
\author{Piotr Krzysztof Sobolewski}
\title{Symulator radioteleksu}
\date{ }
%\pagestyle{headings}
%\sloppy
%\linespread{1.1}
\begin{document}

\vspace*{\stretch{1}}
\begin{center}
{\LARGE Symulator radioteleksu} \\
\vspace{12pt}
Instrukcja obsługi - wersja dla obsługującego program
\end{center}
\vspace{\stretch{2}}\newpage

\tableofcontents
\newpage
\newpage
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

\chapter {Opis obsługi symulatora radioteleksu}
Program "Symulator radioteleksu" jest symulatorem urządzenia
radioteleksowego. Ma on służyć do celów edukacyjnych, tj. do ćwiczenia
obsługi radioteleksu -- w tym łączenia się ze stacjami brzegowymi oraz
łączności teleks-teleks.
Wymagania sprzętowe to:  \index{Symulator teleksu!wymagania sprzętowe}
\begin {itemize}
\item komputer PC z procesorem 486 lub lepszym
\item 32 MB RAM-u lub więcej
\end {itemize}
Program powinien być uruchamiany pod systemem Windows 95 lub 98,
prawdopodobnie będzie działał również pod Windows NT. W celu wykonywania
łączności teleks-teleks komputer powinien być podłączony do sieci.
Program został napisany w języku Object Pascal.

Symulator teleksu nie jest symulatorem żadnego konkretnego odbiornika
radioteleksowego, jego celem jest odtworzenie podstawowych funkcji  \index{Symulator teleksu!ogólna idea}
dostępnych w większości urządzeń produkowanych przez różne firmy tak, aby
osoba która nauczy się obsługi radioteleksu na tym symulatorze znała ogólne
zasady pracy z teleksem i umiała obsłużyć każde urządzenie tego typu.
Symulator teleksu spełnia trzy główne funkcje:
\begin {itemize}
\item umożliwia podstawową obsługę odbiornika teleksowego, to jest
przygotowywanie wiadomości we wbudowanym edytorze tekstu, korzystanie z
książki adresowej itp.
\item umożliwia nawiązanie łączności z zasymulowaną stacją brzegową, w tym
obsługę podstawowych komend związanych z wysyłaniem i odbieraniem
telegramów, odbieraniem prognoz pogody, wysyłaniem depesz AMVER itp.
\item nawiązanie przez Internet łączności z innymi użytkownikami programu w
trybie ARQ lub FEC.
\end {itemize}
\section {Instalacja i deinstalacja}  \index{Symulator teleksu!instalacja}
\begin{figure}
\begin{center}
\framebox[2.892in]{
\includegraphics[width=2.392in]{instalacja.jpg}
}
\end{center}
\caption{Okno instalacji programu \label {instalacja} }
\end{figure}
W celu zainstalowania programu należy uruchomić program ,,setup.exe''. \\
Przy pierwszym uruchomieniu programu na danym komputerze (rysunek \ref {instalacja}) program pyta użytkownika o numer selcall który ma być przyznany temu komputerowi oraz   \index{Symulator teleksu!praca w sieci}
numer IP komputera, na którym uruchamiana będzie centrala (program niezbędny
do pracy symulatora w sieci) po czym tworzy na dysku C katalog "telex" w
którym zapisuje plik z ustawieniami programu pod nazwą "config.txt" oraz
plik książki adresowej "adresy.txt". Ponieważ ustawienia zapisane są w
postaci pliku tekstowego więc możliwe jest proste ich zmienianie po prostu
poprzez edytowanie pliku config.txt.  \index{Symulator teleksu!plik konfiguracyjny}

Deinstalacja programu sprowadza się do wykasowania programu z dysku oraz
skasowanie katalogu c:/telex/ .  \index{Symulator teleksu!wyinstalowanie}
\section {Praca z symulatorem teleksu}
Program widziany od strony użytkownika składa się z trzech podstawowych
części: głównego okna radioteleksu, prostego edytora tekstu oraz książki
adresowej. Po uruchomieniu programu użytkownik znajduje się w głównym oknie
radioteleksu (rysunek \ref{glowne_okno}).
\begin{figure}
\begin{center}
\framebox[4.76in]{
\includegraphics[width=4.26in]{rtl1.jpg}
}
\end{center}
\caption{Główne okno radioteleksu \label {glowne_okno} }
\end{figure}
Na górnej belce znajduje się napis \emph{,,Symulator radioteleksu -- [radiotelex 1]''}
- informuje on, że znajdujemy się w głównym oknie radioteleksu o numerze
selcall 0001. W górnej części okna znajduje się menu, z którego można
wybierać większość podstawowych funkcji, poniżej znajduje się pasek z
przyciskami. Elementy menu oraz przyciski odpowiadające funkcjom, które w
danej chwili są niedostępne (np. tym, które dostępne są tylko w edytorze
tekstu lub które wymagają połączenia ze stacją brzegową lub innym
użytkownikiem) są szare i nieaktywne. Po najechaniu kursorem na przyciski i
większość innych elementów interfejsu użytkownika pojawiają się podpowiedzi,
wyjaśniające ich funkcję. Z okna radioteleksu można przejść do edytora
tekstu -- przez wybranie z menu ,,Applications -- Editor'' lub wciśnięcie
przycisku ,,Edytor'' (trzeci z lewej).

Po wejściu w okno radioteleksu napis na górnej belce aplikacji zmienia się
na ,,Symulator radioteleksu -- [editor -- new file]'' co oznacza, że jesteśmy w
oknie edytora tekstu i że edytujemy nowy plik, któremu nie nadaliśmy jeszcze
żadnej nazwy. Aby teraz powrócić do głównego okna radioteleksu należy z menu
wybrać ,,Applications -- Radiotelex'' lub wcisnąć przycisk ,,Radioteleks''
(czwarty z lewej).

Trzecim głównym elementem programu jest książka adresowa. Aby otworzyć jej
okno należy z menu wybrać ,,Applications -- Address book'' lub wcisnąć
przycisk ,,Książka adresowa'' (czwarty z prawej).  \index{Symulator teleksu!książka adresowa}
\subsection {Edytor tekstu}
Edytor tekstu służy do tworzenia, zapisywania i odczytywania z dysku  \index{Symulator teleksu!edytor tekstu}
wiadomości przesyłanych teleksem. Jego obsługa jest prosta i bardzo podobna
do typowych prostych edytorów tekstu takich jak np. Notatnik (Notepad). Po
wejściu w okno edytora tekstu widzimy ekran taki jak na rysunku \ref{edytor_okno}
\begin{figure}
\begin{center}
\framebox[4.76in]{
\includegraphics[width=4.26in]{rtl2.jpg}
}
\end{center}
\caption{Okno edytora tekstu \label {edytor_okno} }
\end{figure}
Większą część ekranu zajmuje biała "kartka" na której wpisujemy nasz
edytowany tekst. Wprowadzać z klawiatury można jedynie znaki zawarte w
alfabecie ITA no 5, z tego powodu nie można wprowadzać małych liter (alfabet
ITA 5 nie przewiduje rozróżnienia między małymi i dużymi literami) oraz
niektórych symboli specjalnych; niedostępne są też tzw. ,,polskie znaki'', czyli takie jak ,,ą'' czy ,,ę''.
Po wpisaniu treści wiadomości można zapisać ją na dysku wybierając z menu
polecenie ,,Editor -- Save telex as''. Po wybraniu tego polecenia program pyta
o nazwę pliku, która od tej pory pojawi się w górnej belce aplikacji. Później,
kiedy dokument ma już nadaną nazwę żeby go zapisać pod tą nazwą wystarczy
wybrać ,,Editor -- Save telex'', żeby program zapisał dokument nie pytając
drugi raz o nazwę. Jeżeli chcemy otworzyć dokument zapisany na dysku należy
wybrać polecenie ,,Editor -- Open telex'', z kolei aby wyczyścić okno edytora
i rozpocząć pisanie nowego tekstu należy wybrać ,,Editor -- New telex''
\subsection {Książka adresowa}
Okno ksiązki adresowej wygląda tak, jak na rysunku \ref{ksiazka_okno}.
\begin{figure}
\begin{center}
\framebox[2.82in]{
\includegraphics[width=2.32in]{rtl3.jpg}
}
\end{center}
\caption{Okno ksiazki adresowej \label {ksiazka_okno} }
\end{figure}
Po lewej stronie okna książki adresowej znajduje się lista stacji brzegowych
zapisanych w książce. Każdej ze stacji przypisany jest numer selcall oraz
  \index{Symulator teleksu!książka adresowa}
pewna ilość par częstotliwości Rx i Tx. Po wybraniu stacji z listy po prawej
stronie w okienku po prawej stronie ukazuje się przypisany tej stacji numer
selcall, zaś w okienku poniżej jedna z par częstotliwości na których pracuje
ta stacja. Aby wybrać inną parę częstotliwości należy kliknąć na przycisk z
czarnym trójkątem znajdujący się z prawej strony okienka -- wtedy lista
częstotliwości rozwinie się i będzie można wybrać jedną z dostępnych par
częstotliwości. Po wybraniu stacji i częstotliwości można kliknąć przycisk
,,ustaw tę częstotliwość'' co spowoduje, że wybrana para częstotliwości oraz
numer selcall zostaną ustawione i będą użyte przy następnej próbie łączenia
się.

Do edytowania książki adresowej służą polecenia z menu ,,Edycja''.
\begin {description}
\item [Usuń stację] -- to polecenie powoduje usunięcie wybranej stacji z książki adresowej, wraz z ustawieniami numeru selcall i częstotliwości Rx i Tx.
\item [Dodaj stację] -- to polecenie powoduje dodanie do książki adresowej nowej stacji, która
początkowo ma przypisany numer selcall 8888, nazwę ,,nowa stacja'' i nie ma
przypisanej żadnej pary częstotliwości. Po dodaniu do książki adresowej
nowej stacji należy przy użyciu poleceń ,,zmień nazwę'', ,,zmień numer selcall'' i ,,dodaj częstotliwość'' ustawić właściwe parametry stacji.
\end {description}

Po dodaniu nowych stacji można zapisać książkę adresową w postaci pliku
tekstowego za pomocą poleceń ,,Otwórz'' i ,,Zapisz'' menu z ,,Plik''.
Przy każdym uruchomieniu programu program odczytuje książkę adresową
zapisaną w katalogu ,,C:/telex'' pod nazwą ,,adresy.txt'' -- tak więc jeśli
chcemy, żeby nasza książka była odczytywana domyślnie przy uruchamianiu
programu należy ją zapisać w tym katalogu pod tą nazwą.

\section {Główne okno radioteleksu}
Po uruchomieniu programu użytkownik znajduje się w głównym oknie
radioteleksu; wygląd tego okna przedstawiony jest na rysunku \ref{glowne_okno}. Kiedy użytkownik znajduje się w tym oknie może łączyć się ze
stacjami brzegowymi lub, jeśli pracuje w sieci, z innymi użytkownikami
symulatora.  \index{Symulator teleksu!główne okno radioteleksu}

Zarówno podczas pracy ze stacją brzegową, jak też podczas łączności z innymi
użytkownikami przydatna może być możliwość zapisania zawartości okna na
dyskietkę w postaci pliku tekstowego -- na przykład po to, żeby jakiś
fragment tego, co się robiło dołączyć do sprawozdania. Do tego celu służy
przycisk ,,Zapisz zawartość okna radioteleksu'' -- pierwszy z prawej. Jeśli
użytkownik chce mieć wydruk swojej pracy z radioteleksem może użyć przycisku
  \index{Symulator teleksu!drukowanie}
,,Włącz/ wyłącz drukowanie'' -- kiedy ten przycisk jest wciśnięty wszystko, co
jest wyświetlane na ekranie będzie również drukowane na drukarce -- podobnie
jak dzieje się to w zwykłym teleksie.
Podczas pracy ze stacją brzegową przydatna bywa możliwość wysłania uprzednio
przygotowanego tekstu; na przykład przygotowanego do wysłania telegramu lub
depeszy AMVER. Do tego celu służą przyciski ,,Wyślij plik'' i ,,Wyślij tekst (z
edytora)'' oraz odpowiadające im polecenia z menu ,,Commands'' -- ,,Send text'' i ,,Send file''.
\subsection {Łączenie ze stacją brzegową}
  \index{Symulator teleksu!łączenie ze stacją brzegową}
Aby połączyć się ze stacją brzegową należy:  \index{Symulator teleksu!praca w sieci}
\begin {itemize}
\item wybrać odpowiednią częstotliwość
\item z menu "Call" wybrać polecenie "ARQ" (lub wcisnąć przycisk "ARQ" -
pierwszy z lewej)
\end {itemize}
\begin{figure}
\begin{center}
\framebox[1.8in]{
\includegraphics[width=1.3in]{czestotliwosci.jpg}
}
\end{center}
\caption{Okno służące do wyboru częstotliwości \label {frequencies} }
\end{figure}
Po wykonaniu tych czynności pojawia się napis ,,GA+'', co oznacza, że
połączenie zostało nawiązane i można wydawać komendy. Spis poszczególnych 
komend oraz ich znaczenie przedstawia tabela nr \ref{lista_komend} na stronie \pageref{lista_komend}
\begin {table}
\begin{tabular}{ | p{5.7cm} | p{5.7cm} | }
 \hline
  & \\
 BRK+ & Rozłączenie się \\
  & \\
 DIRTLX+ & Bezpośrednie połączenie z abonentem brzegowym \\
  & \\
 NAV+ & Żądanie przesłania ostrzeżeń nawigacyjnych\\
  & \\
 WX+ & Żądanie przesłania prognozy pogody \\
  & \\
 TLX+ & Wysłanie teleksu \\
  & \\
 TGM+ & Wysłanie telegramu \\
  & \\
 AMV+ & Wysłanie depeszy AMVER \\
  & \\
 \hline
\end{tabular}
\caption {Lista komend \label{lista_komend} }
\end{table}
Po zakończeniu komunikacji ze stacją brzegową należy się rozłączyć wpisując z
klawiatury ,,BRK+'' lub wybierając z menu ,,Commands'' polecenie ,,Disconnect''. Są dwa sposoby ustawiania częstotliwości i numeru selcall: można wejść w
menu ,,Frequency'' i wybrać dowolne częstotliwości Rx i Tx oraz numer selcall
lub też wejść w książkę adresową i po wybraniu żądanej stacji i pary
częstotliwości wcisnąć przycisk ,,Ustaw tę częstotliwość''.
Po połączeniu się z wybraną stacją brzegową można wydawać komendy. Listę
komend dostępnych dla danej stacji wraz z krótkim opisem można otrzymać
wpisując komendę ,,HELP+''.
\subsection {Praca w sieci}
\begin{figure}
\begin{center}
\framebox[7cm]{
\includegraphics[width=6cm]{siec.pdf}
}
\end{center}
\caption{Połączenie między symulatorami uruchomionymi na różnych komputerach \label {siec} }
\end{figure}
Idea realizacji połączenia między użytkownikami pracującymi na różnych
komputerach przedstawiona jest na rysunku \ref {siec}.
  \index{Symulator teleksu!praca w sieci}
Jak widać cała łączność między poszczególnymi komputerami przechodzi przez
komputer, na którym uruchomiony jest dodatkowy program ,,centrala.exe''. Jeśli
komputer nr 1 chce przesłać informację do komputera nr 2 nie śle on jej
bezpośrednio lecz wysyła ją do komputera-centrali, który dopiero przesyła ją
komputerowi nr 2. Dlatego też aby poszczególne komputery z uruchomionym
symulatorem teleksu mogły się ze sobą komunikować wszystkiem te komputery
muszą być podłączone do intenetu, a poszczególne symulatory muszą być
podłączone do centrali; ponadto każdy z nich musi mieć inny numer selcall.
Tak jak wspomniałem w poprzednim rozdziale przy instalacji program pyta o:
\begin {itemize}
\item numer selcall -- należy wybrać unikalny numer dla każdego komputera
\item numer IP komputera, na którym uruchomiony jest program ,,centrala.exe''
\end {itemize}
Ponadto można zaznaczyć opcję ,,Automatycznie łącz z centralą przy
uruchamianiu programu'' -- spowoduje to, że przy każdym uruchomieniu
symulatora program łączy się z centralą.
Jeśli przy instalacji programu nie podamy odpowiednich danych można je
później zmienić przez ręczną edycję pliku konfiguracyjnego.
Jeśli więc chcemy pracować w sieci należy:
\begin {itemize}
\item na jednym komputerze uruchomić program ,,centrala.exe''
\item na pozostałych komputerach uruchomić symulator teleksu, podając mu (np. w
pliku konfiguracyjnym) numer IP komputera, na którym uruchomiono ,,centralę''
\item we wszystkich symulatorach teleksu włączyć z menu ,,System'' funkcję ,,Łącz z
centralą''.
\end {itemize}
 Teraz, kiedy już wszystkie symulatory są podłączone do centrali
można nawiązać łączność między poszczególnymi komputerami.

\subsubsection{ARQ}
Aby nawiązać z innym symulatorem łączność w systemie ARQ należy:
\begin {itemize}
\item na obu komputerach ustawić (przez menu "Frequency") odpowiadające sobie
częstotliwości Rx i Tx
\item na komputerze wywołującym ustawić numer selcall komputera wywoływanego
(wchodząc w ustawianie częstotliwości przez menu "Frequency" i wpisanie
odpowiedniej wartości w okienko "numer selcall")
\item na komputerze wywołującym wcisnąć przycisk "ARQ" lub wybrać z menu "Call"
opcję "ARQ"
\end {itemize}
Po wykonaniu tych czynności oba symulatory wymieniają między sobą
znamienniki i łączność zostaje nawiązana.
Aby przesłać z jednego komputera na drugi wiadomość należy wpisać ją z
klawiatury komputera nadającego, a następnie wpisać "+?" lub z menu
"Commands" wybrać "Over" aby zmienić kierunek nadawania. Wpisany tekst
zostanie wtedy przesłany do drugiego komputera i zostanie wyświetlony na
jego ekranie.
Jeśli chcemy się rozłączyć należy wybrać z menu komendę "Disconnect"
\subsubsection{FEC}
Aby nawiązać z innym symulatorem łączność w systemie FEC należy:
\begin {itemize}
\item na komputerze nadającym jako częstotliwość Tx (nadawania) wpisać
częstotliwość Rx (odbioru) komputera (lub komputerów) do których chcemy
nadawać 
\item w edytorze przygotować tekst, który chcemy nadać 
\item wcisnąć przycisk "FEC" lub wybrać z menu "Call" opcję "FEC"
\end {itemize}
Po wykonaniu tych czynności tekst z edytora zostanie nadany, po czym
odebrany i wyświetlony przez wszystkie komputery odbierające na
częstotliwości Tx komputera nadającego.
\subsection {Plik konfiguracyjny} \label{plikkonfiguracyjny}
Z założenia zwykły użytkownik nie ma potrzeby edytowania pliku
  \index{Symulator teleksu!plik konfiguracyjny}
konfiguracyjnego (znajdującego się w katalogu ,,C:/TELEX/''), jednak
prowadzący ćwiczenia może czasem potrzebować dokonać pewnych zmian w tym
pliku tak, by zmienić ustawienia programu. W przypadku, kiedy w pliku tym
dokona się nieprawidłowych zmian może zdarzyć się, że program nie będzie
działać lub też będzie się zachowywać w nieprzewidziany sposób -- w takiej
sytuacji najprościej jest po prostu skasować katalog ,,C:/TELEX/'', a wtedy
program przy pierwszym uruchomieniu odtworzy plik konfiguracyjny z
domyślnymi ustawieniami.
Pilk ,,config.txt'' składa się z sekcji, z których każda rozpoczyna się linią
składającą się ze znaku ,,\verb+#+'' i nazwy sekcji; po tej linii następują linie z treścią sekcji. Sekcje mogą być ułożone w dowolnej kolejności, ważne jest
jedynie aby żadnej z sekcji nie brakowało i aby plik kończył się linią
zawierającą tylko znak ,,\verb+#+''. Plik konfiguracyjny składa się z następujących sekcji:
\begin {itemize}
\item moj numer selcall -- sekcja ta zawiera numer selcall komputera
\item moj znamiennik -- ta sekcja zawiera znamiennik komputera
\item zwolnienie -- ta sekcja określa wartość od której zależy szybkość pracy
symulatora -- m.in. szybkość wypisywania tekstu na ekran, szybkość, z jaką
nawiązane zostaje połączenie itp. Im większa jest ta wartość tym wolniej
działa program
\item IP centrali -- tu podany jest numer IP komputera, na którym uruchomiony
jest program ,,centrala.exe'', który potrzebny jest by symulator mógł działać
w sieci.
\item automatycznie lacz z centrala -- tu podana jest informacja, czy symulator
od razu po uruchomieniu ma się automatycznie łączyć z programem
,,centrala.exe'' -- według numeru IP podanego w sekcji ,,IP centrali''
\item stacje brzegowe -- w tej sekcji podane są nazwy stacji brzegowych, które
rozpoznaje symulator. Stacje te otrzymują kolejne numery -- pierwsza podana
stacja ma przyznany numer 1, następna 2 itd. Numeracja ta wykorzystana jest
w następnej sekcji, gdzie podane są częstotliwości, na których pracują
stacje brzegowe
\item czestotliwosci -- jak juz wspomnialem w sekcji tej podane są
częstotliwości, na których pracują stacje brzegowe. Najpierw podana jest
częstotliwość, na której nadaje dana stacja, w następnej linii częstotliwość
na której ta stacja odbiera, w następnej numer selcall tej stacji a poniżej
numer stacji pod którym występowała ona w sekcji ,,stacje brzegowe''.
\item znamienniki stacji brzegowych -- w tej sekcji podane są znamienniki stacji
brzegowych w takiej kolejności, w jakiej występowały one w sekcji ,,stacje
brzegowe''
\item dostepne komendy -- w tej sekcji w kolejnych wierszach podane jest, które
komendy dostępne są dla poszczególnych stacji brzegowych (w kolejności
takiej, w jakiej występowały w sekcji ,,stacje brzegowe''). Każda z linii jest
ciągiem liter ,,t'' i ,,n'', które oznaczają, że odpowiednie komendy są lub nie
są dostępne dla danej stacji brzegowej. Komendy występują tu w następującej
kolejności:
\begin {itemize}
\item AMV+
\item DIRTLX+
\item FREQ+
\item HELP+
\item INF+
\item MAN+
\item MED+
\item MSG+
\item NAV+
\item OBS+
\item OPR+
\item POS+
\item RTL+
\item STA+
\item STS+
\item SVC+
\item TGM+
\item TLX+
\item URG+
\item WX+
\end {itemize}
\item numery abonentów -- sekcja ta zawiera numery abonentów lądowych z którymi
można się połączyć komendą ,,DIRTLX+''
\item znamienniki abonentów -- znamienniki abonentów z poprzedniej sekcji
\item przykladowy message -- ta sekcja zawiera treść wiadomości wyświetlanej po
wydaniu komendy ,,MSG+''
\item ostrzezenia nawigacyjne -- w tej sekcji zawarte są ostrzeżenia nawigacyjne,
które symulator wyświetla po wydaniu komendy ,,NAV+''
\item weather -- tu zapisane są informacje o pogodzie, które otrzymamy po wydaniu
komendy ,,WX+''
\end {itemize}

\section{Jak dopisać stację do pliku konfiguracyjnego - przykład}
W poniższej części opiszę na przykładzie stacji Lyngby, jak dopisać stację brzegową do pliku konfiguracyjnego. Przede wszystkim należy pamiętać o tym, że czym innym jest dodanie stacji do pliku konfiguracyjnego a czym innym dodanie jej do książki adresowej. Książka adresowa służy jedynie wygodzie użytkownika -- dzięki niej nie trzeba wybierać ręcznie częstotliwości i numeru selcall stacji -- jednak to, czy stacja jest czy też nie jest wpisana do książki adresowej nie ma wpływu na to czy możemy się z nią połączyć. Nawet jeśli stacji nie ma w książce adresowej to i tak możemy się z nią połączyć jeśli jest ona wpisana do pliku konfiguracyjnego (w tym celu musimy ręcznie wpisać częstotliwości Rx i Tx oraz numer selcall). Z kolei jeśli dana stacja nie jest wpisana do pliku konfiguracyjnego to nawet jeśli dopiszemy ją do książki adresowej to i tak próba połączenia się z nią zakończy się niepowodzeniem. \\
W poniższym przykładzie opiszę dopisanie do pliku konfiguracyjnego stacji Lyngby. Dane dotyczące tej stacji zaczerpnąłem z ,,Admiralty List of Radio Signals, vol. 1(1)'' z roku 1998/1999. \\
Zaczniemy od sekcji ,,stacje brzegowe''. Początkowo znajdują się w niej dwie stacje - Oostende i Scheveningen. Stację Lyngby dopiszemy jako trzecią (warto to zapamiętać - ponieważ wynika z tego, że później będziemy określać ją po prostu jako stację nr 3). Po dopisaniu stacji Lyngby do sekcji wygląda ona w ten sposób:
\begin{verbatim}
# stacje brzegowe
Oostende
Scheveningen
Lyngby
\end{verbatim}
Teraz dopiszmy częstotliwości robocze naszej stacji do sekcji ,,czestotliwosci''. Pamietajmy przy tym, że stacja Lyngby ma numer kolejny ,,3'' (numer ,,1'' to Oostende a ,,2'' to Scheveningen) i że dane stacji podajemy w kolejności:
\begin{itemize}
\item Rx (częstotliwość na której musimy odbierać - czyli częstotliwość, na której nadaje dana stacja. Jest to lewa kolumna w ALRS)
\item Tx (częstotliwość na której musimy nadawać - czyli częstotliwość, na której odbiera dana stacja. Jest to prawa kolumna w ALRS)
\item Numer selcall stacji - numer ten podany jest w ALRS w nawiasach kwadratowych po po nagłówku ,,telex''
\item Numer kolejny stacji - w naszym przypadku ,,3''
\end{itemize}
Oczywiście dane naszej stacji możemy dopisać w dowolnym miejscu sekcji, ale dla własnej wygody najwygodniej będzie dopisać je na samym końcu sekcji. Przykładowo dla pary Rx=1613 i Tx=2148 oraz numeru selcall 0832 odbowiedni blok będzie wyglądał tak:
\begin{verbatim}
1613
2148
0832
3
\end{verbatim}
Przejdźmy do kolejnej sekcji -- znamienniki stacji brzegowej. Kolejność znamienników w tej sekcji jest taka sama, jak kolejność nazw stacji w sekcji ,,stacje brzegowe''. Po dopisaniu znamiennika stacji Lyngby sekcja ta wygląda jak następuje:
\begin{verbatim}
# znamienniki stacji brzegowych
0480 OSTTOR BG
2770 AUTOTX NL
0832 AUTOTX DK
\end{verbatim}
W następnej sekcji opiszemy, które komendy są dostępne dla danej stacji. Każdej stacji odpowiada jedna linijka składająca się z 22 liter -- ,,t'' lub ,,n'' --  oznaczających, że dla tej stacji dana komenda jest dostępna lub nie. Kolejność komend w tej sekcji opisana jest w rozdziale \ref{plikkonfiguracyjny} na stronie \pageref{plikkonfiguracyjny}. \\
Tak uzupełniony plik konfiguracyjny gotowy jest do tego, żeby zapisać go jako ,,c:/telex/config.txt''; następnie należy zrestartować program aby ustawienia zostały na nowo odczytane.


%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%


\end{document}







